1. Een eerste kennismaking

Iedereen die ooit een groot shellscript heeft geschreven, kent het gevoel: je zou graag nog wat extra functionaliteit willen toevoegen, maar het is al zo traag, en groot, en complex; of je kunt hem alleen implementeren met behulp van een system call of een andere functie die alleen vanuit C kan worden aangeroepen...Normaal gesproken is het probleem niet serieus genoeg om herschrijven van het script in C te rechtvaardigen; misschien zijn voor het oplossen ervan zaken nodig zoals strings van variabele lengte, of andere datatypes (zoals sorted lists met bestandsnamen) waar je in de shell wel makkelijk mee uit de voeten kan, maar die in C alleen met veel moeite te realiseren zijn; of misschien ben je niet voldoende bekend met C.

Een andere situatie: misschien moet je werken met verschillende C libraries, en is de gebruikelijke codeer/compileer/test/hercompileer-cyclus van C te langzaam, dus zoek je naar een oplossing om sneller te kunnen ontwikkelen. Of misschien heb je een applicatie geschreven die je scriptable wilt maken, en voel je er niets voor om een taal te ontwerpen, er een interpreter voor te schrijven en te debuggen, en hem in je applicatie in te bouwen.

In zulke gevallen zou Python weleens dé taal voor jou kunnen zijn. Hoewel Python eenvoudig te gebruiken is, is het een echte programmeertaal, die veel meer structuur en ondersteuning voor grote programma's biedt dan shells. Aan de andere kant biedt de taal ook veel meer foutcontrole dan C, en, aangezien het een very-high-level taal is, beschikt deze over ingebouwde high-level datatypes, zoals flexibele arrays en dictionaries, waarvan het dagen zou kosten om ze efficiënt te implementeren in C. Vanwege zijn generiekere datatypes is Python toepasbaar voor een veel groter probleemdomein dan Awk of zelfs Perl, terwijl veel dingen in Python toch minstens zo eenvoudig zijn als in die talen.

Python stelt je in staat om je programma op te splitsen in modules die hergebruikt kunnen worden in andere Python-programma's. Python wordt geleverd met een grote verzameling standaardmodules die je als basis voor je programma's kunt gebruiken – of als voorbeelden om in Python te leren programmeren. Er zijn ook ingebouwde modules die zaken leveren als file I/O, system calls, sockets, en zelfs interfaces naar GUI-toolkits zoals Tk.

Python is een geïnterpreteerde taal; daardoor kun je een aanzienlijke tijdwinst boeken tijdens het ontwikkelen, omdat er niet gecompileerd en gelinkt hoeft te worden. De interpreter kan interactief gebruikt worden, waardoor het gemakkelijk wordt om te experimenteren met faciliteiten van de taal, wegwerpprogramma's te schrijven, of functies te testen tijdens het ontwikkelen. Hij is ook handig te gebruiken als rekenmachine.

Met Python kun je zeer compacte en leesbare programma's schrijven. Programma's die geschreven zijn in Python, zijn, om diverse redenen, normaal gesproken veel korter dan gelijksoortige C of C++-programma's:

• de high-level datatypes geven je de mogelijkheid om complex operaties in een enkel statement uit te drukken;

• het groeperen van statements wordt gedaan door middel van inspringen, in plaats van begin- en eindaccolades of -statements;

• declaraties van variabelen of argumenten zijn niet nodig.

Python is uitbreidbaar: als je C kunt programmeren is het zeer eenvoudig om een nieuwe functie of module in de interpreter in te bouwen, hetzij om kritieke operaties met de maximaal haalbare snelheid uit te voeren, of om Python-programma's te linken aan libraries die alleen in binair formaat beschikbaar zijn (bijvoorbeeld een commerciële grafische library). Als je helemaal los bent op Python, kun je de Python-interpreter linken aan een in C geschreven applicatie, en gebruiken als uitbreiding of scripttaal voor die applicatie.

De taal is overigens genoemd naar “Monty Python's Flying Circus”; de naam verwijst dus niet naar reptielen. Niet alleen is het toegestaan om in je documentatie te refereren aan Monty Python sketches, het wordt zelfs toegejuicht!

Nu je helemaal enthousiast bent gemaakt voor Python, wil je er natuurlijk wat dieper op ingaan. Aangezien hands-on gebruik de beste manier is om een taal te leren, nodigen we je uit om daar nu mee te beginnen.

In het volgende hoofdstuk wordt het gebruik van de interpreter uitgelegd. Dit is vrij triviale informatie, maar noodzakelijk om de voorbeelden uit deze tutorial te kunnen uitproberen.

Daarna worden aan de hand van voorbeelden diverse kenmerken van de taal en het systeem geïntroduceerd: te beginnen met eenvoudige expressies, statements en datatypes, daarna functies en modules, en uiteindelijk concepten voor gevorderden, zoals exceptions en user-defined classes.